slider.jpgslajder.jpgslajder_mikuła-2.jpg

dla pacjentĂłw

depresja

—W typowych łagodnych, umiarkowanych lub ciężkich epizodach depresyjnych pacjent cierpi z powodu obniżenia nastroju, ubytku energii, zmniejszenia aktywności. Zmniejszone jest odczuwanie przyjemności, zakres zainteresowań i koncentracja są obniżone, często pojawia się znaczne zmęczenie, nawet po małym wysiłku. Sen jest zwykle zaburzony, apetyt obniżony. Samoocena i pewność siebie są niemal zawsze zmniejszone, nawet w łagodnych stanach depresyjnych pojawiają się idee winy i małej wartości. Obniżenie nastroju nie ulega większym zmianom w kolejnych dniach, jest niezależne od bieżących wydarzeń, mogą mu towarzyszyć tzw. objawy "somatyczne": utrata zainteresowania przyjemnością i obniżenie zdolności do jej przeżywania, wczesne budzenie się (kilka godzin wcześniej niż zwykle), narastanie depresji w godzinach porannych, wyraźne zahamowanie psychoruchowe, podniecenie (ruchowe), utrata apetytu, ubytek masy ciała, utrata libido. W zależności od liczby i intensywności objawów - nasilenie depresji może być określone jako łagodne, umiarkowane oraz ciężkie. 
 

Epizod depresji łagodny F 32.0

 
—Występują zwykle dwa lub trzy z wyżej wymienionych objawów. Pacjent cierpi z tego powodu i prawdopodobnie może podołać większości swoich obowiązków. 
 

Epizod depresji umiarkowany F32.1

 
—Występują cztery lub więcej zwymienionych objawów. Pacjent ma duże trudności z wykonywaniem codziennych obowiązków. 
 

Epizod depresji ciężki bez objawów psychotycznych F32.2

 
—Kilka z wymienionych wyżej objawów osiąga znaczne nasilenie i jest źródłem bólu, przygnębienia (distress) . Typowa jest utrata poczucia własnej wartości, niska samoocena, poczucie winy. Często pojawiają się myśli i próby samobójcze, zazwyczaj występują też objawy "somatyczne". 
 

Epizod ciężkiej depresji z objawami psychotycznymi F32.3

 
—Epizod depresji ciężki, jak w p. F32.2, ale z omamami, urojeniami, zahamowaniem psychoruchowym lub osłupieniem uniemożliwiającym wykonywanie podstawowych codziennych czynności. Stan ten może zagrażać życiu w związku z ryzykiem samobójstwa, odwodnieniem, głodowaniem. Treść omamów i urojeń może, ale nie musi, być zgodna z obniżonym nastrojem.
 

Zaburzenia depresyjne nawracające F33

 

—Zaburzenia te cechują się powtarzającymi się epizodami depresji, opisanej jako epizod depresyjny (F32.-), bez jakichkolwiek objawów wzmożonego nastroju i zwiększonej energii (mania) w przeszłości. Bezpośrednio po epizodzie depresyjnym mogą jednak pojawić się krótkotrwałe stany wzmożonego samopoczucia i aktywności (hipomania), niekiedy związane ze stosowaniem leczenia przeciwdepresyjnego. Ciężkie postacie nawracających zaburzeń depresyjnych (F33.2 i F33.3) wykazują wiele cech wspólnych z wcześniejszymi koncepcjami diagnostycznymi, jak: depresja w przebiegu psychozy maniakalno-depresyjnej, melancholia, depresja witalna, depresja endogenna. Pierwszy epizod może pojawić się w każdym wieku, począwszy od dzieciństwa aż do wieku podeszłego. Początek bywa ostry lub powolny, czas trwania od kilku tygodni do wielu miesięcy. Ryzyko pojawienia się epizodu maniakalnego u chorych z nawracającymi zaburzeniami depresyjnymi nigdy całkowicie nie znika, niezależnie od liczby przebytych epizodów depresyjnych. w przypadku pojawienia się epizodu maniakalnego należy zmienić rozpoznanie na zaburzenia afektywne dwubiegunowe (F31.-). 
 

Depresja młodzieńcza

 
—Depresja jako element psychopatologii adolescencji
—Rozpowszechnienie 27-54% w różnych badaniach
—Duża depresja stanowi jedynie nieznaczny odsetek wśród depresyjnej młodzieży
—Koncepcja prof. Kępińskiego (rozwój przez kryzys), depresja młodzieńcza jest odrębnym zespołem, na który składają się zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia w zachowaniu oraz znaczne nasilenie autodestrukcji
 

Postaci depresji młodzieńczej
wg prof. Kępińskiego

 
—Apatyczno-abuliczna - bierność, brak radości, uczucie pustki, nudy i braku sensu oraz okresowe zachowania niepowściągliwe
—Buntownicza – przerysowanie adolescencyjnych zachowań buntowniczych i agresywnych, poczucie mniejszej wartości i brak wiary w przyszłość
—Rezygnacyjna – brak wiary w siebie, brak planów życiowych, pesymistyczne spojrzenie na własną przyszłość
—Labilna – zmienność nastroju i zachowania samobójcze w okresach jego obniżenia
 

Postaci depresji młodzieńczej
wg prof. Bomby

 
—Depresja czysta – obniżony nastrój i napęd, lęk, zwłaszcza przed przyszłością
—Rezygnacyjna – objawy depresyjne, trudności w nauce, poczucie bezsensu życia, tendencje i próby samobójcze
—Depresja z niepokojem – niepokój, dysforia, zachowania autodestrukcyjne
—Hipochondryczna – niepokój o własne zdrowie i somatyczne objawy lęku
 

Uporczywe zaburzenia nastroju (afektywne) 

 
—Zaburzenia nastroju utrzymują się przewlekle, o zmiennym nasileniu, przy czym większość epizodów nie osiąga nasilenia uprawniającego do rozpoznawania hipomanii lub epizodów depresji łagodnej (subdepresja). Utrzymują się one przez wiele lat, a niekiedy większą część dorosłego życia, są przyczyną przygnębienia i ograniczają możliwości życiowe pacjenta. U niektórych osób w przebiegu przewlekle utrzymujących się zaburzeń nastroju mogą występować nawracające lub pojedyncze epizody depresji lub manii. 
 

Cyklotymia F34.0

 
—Utrzymujące się stale wahania nastroju w postaci licznych okresów depresji i łagodnie wzmożonego samopoczucia, które nie są tak ciężkie i długotrwałe, aby uzasadnić rozpoznawanie dwubiegunowych zaburzeń afektywnych (F31.-) lub nawracających zaburzeń depresyjnych (F33.-). Cyklotymię stwierdza się często u krewnych pacjentów z dwubiegunowymi zaburzeniami afektywnymi. U niektórych osób z cyklotymią mogą rozwinąć się zaburzenia afektywne dwubiegunowe. 
 

Dystymia F34.1

—Przewlekłe obniżenie nastroju (depresja), trwające przynajmniej przez kilka lat, które nie jest wystarczająco ciężkie, aby uzasadnić rozpoznanie nawracających zaburzeń depresyjnych o nasileniu ciężkim, umiarkowanym lub łagodnym (F33.-) 
 
 


Wyświetleń: 123
en